Monday, April 23, 2012
ถ้าเราจะบันทึกลงบล๊อกนี้ไปเรื่อย ๆ จะโดนลบก่อนหรือว่าสำเร็จก่อน
น่าลุ้นเหมือนกันว่า ถ้าเราโพสต์บล๊อกนี้ไปเรื่อย ๆ กับ การฝึกไปเรื่อย ๆ น่าลุ้นว่า บล๊อกนี้จะโดน google สอยไปก่อน หรือว่าเราจะฝึกไปถึงในระดับที่เราต้องการได้ก่อน
แต่คิดว่าตอนนี้บทความคงยาวเป็นพัน ๆ บทความไปแล้ว น่าจะใช้เวลาหลายสิบปีอยู่ จนแก่กันไปข้างนึงนั่นแหละ
แต่้ถ้าบันทึกไปเป้นพันแล้ว บล๊อกโดนสอยไปก็น่าเสียดายเหมือนกัน อยากจะกลับมาอ่านบันทึก ที่ค่อย ๆ พิมพ์ไปวันละนิด มันคือความพยายามเหมือนกัน ที่เราจะสะสมไปวันละเล็กวันละน้อย คล้ายๆ เป็นตัวแทนของความอดทนและพยายาม
ยิ่งบล๊อคยาวมากเท่าไรยิ่งหมามคายว่า เราได้พยายามสูงมากเท่านั้น และจำเป็นต้องใช้ความอดทนร่วมด้วย เพราะตอนนั้นอายุคงมาก เป็นรุ่นปู่กันเลยทีเดียว
แต่คิดว่าตอนนี้บทความคงยาวเป็นพัน ๆ บทความไปแล้ว น่าจะใช้เวลาหลายสิบปีอยู่ จนแก่กันไปข้างนึงนั่นแหละ
แต่้ถ้าบันทึกไปเป้นพันแล้ว บล๊อกโดนสอยไปก็น่าเสียดายเหมือนกัน อยากจะกลับมาอ่านบันทึก ที่ค่อย ๆ พิมพ์ไปวันละนิด มันคือความพยายามเหมือนกัน ที่เราจะสะสมไปวันละเล็กวันละน้อย คล้ายๆ เป็นตัวแทนของความอดทนและพยายาม
ยิ่งบล๊อคยาวมากเท่าไรยิ่งหมามคายว่า เราได้พยายามสูงมากเท่านั้น และจำเป็นต้องใช้ความอดทนร่วมด้วย เพราะตอนนั้นอายุคงมาก เป็นรุ่นปู่กันเลยทีเดียว
วันนี้ดึงสติมาอยู่กับตัวไม่ได้เลย ล่องลอย ไปกับความคิด ทั้งตอนเย็นที่ไปนั่งที่สวนหลวง ส่วนตอนค่ำ นั่งประมาณ 24 นาที จับรูป จับนามได้บ้าง บางช่วงว่างบางเบา แล้วก็กลับสู่ความคิดอีก คงแบบนี้ละมั้ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป แล้วเกิดขึ้นใหม่ วนไปวนมา แล้วสุดท้ายก็สงบ แต่เราทำไม่ต่อเนื่อง ทำ ๆ หยุด ๆ ก็เลยวนกลับมาที่จุดเดิม ความคิดเยอะ
Subscribe to:
Posts (Atom)