Sunday, October 2, 2011

วันอาทิตย์ อันน่าเบื่อ

วันที่เซ็งกับชีวิตของคนเรา จะมีกี่วันในหนึ่งอายุ
จะมีกี่คนที่มันที่สนุก มากกว่าวันที่เซ็ง

บางคนบอกว่ามันอยู่ที่มุมมอง
ถ้าเรามองในแง่ดี มี EQ ก็จะมองหาสิ่งดี ๆ เจอ ท่ามกลางสิ่งที่ไม่ปรารถนา

แต่เชื่อไหมว่า มีอีกหลายชีวิต ที่แทบจะมองหาสิ่งดี ๆ ในชีวิตไม่เจอ
หรือภาษาบ้าน ๆ ก็เรียกว่า ชีวิตชีช้ำ จริง ๆ

กรูก็เป็นหนึ่งในนั้น
ชีวิตที่ผ่านมา ถ้านั่งนับวันกันแล้ว
วันที่ไม่ดี วันที่เจออะไรที่ทำให้รู้สึกแย่ มีมากกว่าวันที่สบายใจจริง ๆ
เพราะตั้งแต่วันนั้น ( turning point )
แล้ว ก็ไม่มีโอกาสได้ยิ้มอย่างมีความสุขได้จริง ๆ สักวัน
มีแต่วันทุกข์มาก กับทุกข์น้อย
วันที่เหงา วันที่โดดเดี่ยว

ทำไงได้ มนุษย์คือการอยู่รอด
ก็ต้องมองหา หรือ ปรับเปลี่ยนความคิดเพื่อให้อยู่รอด

ได้แต่คิดว่า อย่างน้อย เราก็...
อย่างน้อย เราก็...
เรายังดีกว่า...
เรายังไม่แย่ที่สุด...

เพื่อหลอกตัวเอง ให้มันมีกำลังใจ
ที่จะมีลมหายใจต่อไป

มันก็จริง อย่างที่ว่า
เพราะถ้าไม่หลอกตัวเอง
แล้วจะมีลมหายใจแบบช้ำ ๆ
ซังกะตาย ไปวัน ๆ
รับกรรมไปวัน ๆ
รอวันที่ครบกำหนดลาโลก ไปก็ใช่ที่...

ก็เลือกเอาว่า จะมีลมหายใจ แบบช้ำ ๆ
หรือ จะมีลมหายใจแบบหลอกตัวเองให้ช้ำน้อยลง...

คงไม่มีใครบ้าไปเลือกสิ่งที่เลว ให้กับตัวเอง ใช่หรือไม่
ถ้ามีก็คงเป็นคนที่คิดประชดตัวเองมากกว่า
แต่มันคงไม่สามารถประชดไปได้ตลอดชีวิตหรอก
ถ้าชีวิตมันเหลือเกินครึ่ง
วันนึงมันก็คงเบื่อ
เพราะมนุษย์ มันมีสมองให้คิด เพื่อเอาตัวรอด

แต่ชีวิตเส็งเคร็งในรูปแบบหนึ่ง ของเรา จะมีกี่คนในโลกนี้วะ ที่จะเหมือน
คาดว่าคงมี เพราะ คนมีเป็นพันล้าน มันต้องมีป๊ะ กันสักส่วนหนึ่ง
คนพวกนั้นมันคิดเอาตัวรอด หรือ หาทางรอดอย่างไรวะ

แล้วร่างกายอย่างเรานี่ จะมีสักกี่คนที่หาทางออกได้วะ
หรือว่า เขาหาทางออกกันได้ซะส่วนใหญ่

คิด ๆ ดู ถ้าแบ่งเวลาในชีวิตเป็น 3 ส่วน
ตอนนี้ก็ผ่านไป 2 ส่วนแล้ว
ส่วนแรก สนุกแบบไม่ได้คิด เพราะ คงคิดไม่ได้ ยังเด็ก โลกทัศน์แคบ รับสิ่งที่เป็นเบ้าหลอม
มันหล่อหลอมเราอย่างเดียว

ส่วนที่สอง ชีวิตระยำ มีแต่เรื่องทุกข์ หาทางรอด ดิ้นรน
เป็นชีวิตที่เลือกไม่ได้ รับภาระ มาจากเบ้าหลอมชีวิตในช่วงแรก
แบบนี้หรือเปล่าวะ ที่เขาเรียกว่า รับกรรม
คงไม่ต้องมองไปถึงอดีตชาติ หรือ ชาติไหนมั้ง เพราะ ไม่เคยเห็น
เห็นแต่เบ้าหลอม ที่กูรับมา ก็รู้อยู่แล้วว่า มันคงออกมาแนวไหน

ดีก็ดีไป แต่กูซวย......... ก็รับความซวยไป

ส่วนชีวิตที่เหลือส่วนที่สาม หรือ ส่วนสุดท้าย ส่วนนี้คิดว่าต้องเจออะไรหนัก ๆ แน่ ความรู้สึกมันบอก
เพราะมีแนวโน้มแล้ว มาจากช่วงแรก กับ ช่วงสอง มันต้องวิ่งชนเอาช่วงสามแน่ ๆ

แต่เป็นช่วงที่ร่างกาย กับ จิตใจ คงไม่เข้มแข็งแล้ว
แต่อย่างไรก็ต้องเจอ เจอแบบโดดเดี่ยว
คิดว่าจะให้มันเจอสั้น ๆ ก็ไม่ได้ เพราะที่เราเจอมา
ไม่เคยได้รับการปราณีใด ๆ

จะเรียกมันว่า ชะตา ก็ได้
เพราะเมื่อคนเราไม่รู้จะโทษอะไร ก็ต้องโทษ ชะตา เอาไว้

อยากจะขอให้เบา ๆ หน่อย ... ก็คงเป็นไปไม่ได้
อยากจะขอให้มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นหน่อย... มันก็คงเป็นไปไม่ได้

เพราะมันคือ ชีวิต ..... กูเอง
ขอเจอแบบโดดเดี่ยว
ขอรับไปเต็ม ๆ
ขอให้มันหมด ๆ ไปในชาตินี้

................

0 comments:

Post a Comment